Σύμφωνα με τις θεωρίες περί των ενεργειακών ρευμάτων που διατρέχουν τον πλανήτη, η Δωδώνη είναι ένας από τους πιό σημαντικούς γεωμαγνητικούς κόμβους της Ευρώπης. Ο «Δίαυλος» του συνδέει με απόλυτο συσχετισμό, την Δωδώνη, τους Δελφούς, τον Παρθενώνα και την Δήλο. Βρίσκεται ακριβώς στην ίδια ευθεία με αυτά τα σημεία. Αυτή η γραμμή, και όσα άλλα μέρη μπορούν να ειδωθούν ως σημεία επάνω της σε έναν λεπτομερή χάρτη, είναι μιά ισχυρότατη ενεργειακή σύνδεση που επηρεάζει έντονα όλα τα σημεία που την αποτελούν. Οι θέσεις της Αθήνας, των Δελφών, της Ολυμπίας, διαγράφουν ένα τέλειο ισοσκελές τρίγωνο. Κάτι τέτοιο συμβαίνει με πάρα πολλά ιερά κέντρα της Ελλάδας και του κόσμου. Η χρησιμότητα τέτοιων παρατηρήσεων σχετικά με ανάλογα τρίγωνα, είναι ότι αν κάποιος ενώσει τα σημεία πάνω στον χάρτη σχεδιάζοντας ένα τρίγωνο, μπορεί εύκολα να εντοπίσει το ακριβές κέντρο του τριγώνου πάνω στον χάρτη. Το σημείο που θα προκύψει, θα είναι η γεωγραφική τοποθεσία που συγκεντρώνει γεωδαιτικά την δύναμη και των τριών κέντρων, ένας τόπος πολύ ιδιόμορφης δύναμης που είναι σχεδόν πάντα μυστικός, αλλά κάποιες φορές συμβαίνουν τόσα πολλά παράξενα πράγματα σε τέτοια σημεία, που είναι αδύνατον να μην γίνουν γνωστά. Σύμφωνα με τις πρωτοποριακές εργασίες του Έλληνα ερευνητή και συγγραφέα Θεοφάνη Μανιά, η γεωγραφική θέση των πόλεων, των ιερών και των μνημείων της αρχαίας Ελλάδας, δεν είναι τυχαία, αλλά σχεδιάστηκε με βάση έναν γεωμετρικό-γεωδαιτικό προγραμματισμό, όπως προκύπτει από αμέτρητες ενδείξεις, κυρίως μέσα από την συγκριτική μελέτη των μεταξύ τους κατ’ ευθείαν αποστάσεων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Θ. Μανιάς υποστηρίζει ότι οι θέσεις αυτών των τόπων και των μνημείων τους, προβαλλόμενοι σε ένα γεωειδές πλέγμα και συνδεόμενοι με νοητές γραμμές, σχηματίζουν τριγωνομετρικά και κυκλικά γεωδαιτικά δίκτυα διαφόρων τύπων, που στηρίζονται σε αριθμητικές, γεωμετρικές και αρμονικές αναλογίες. Ο χαρτογραφικός όγκος που έχει παρουσιάσει ο Μανιάς, είναι γεμάτος από ενδιαφέρουσες επισημάνσεις, όπως για παράδειγμα χάρτες που αφορούν το γεωδαιτικό κέντρο των Δελφών και τους γεωμετρικούς συσχετισμούς του με άλλα κέντρα του Ελληνικού χώρου και όχι μόνο. Οι Δελφοί απέχουν εξίσου από Αθήνα και Ολυμπία, σχηματίζοντας ένα ισοσκελές τρίγωνο 660 σταδίων. Από Ελευσίνα και Ιωλκό απέχουν ακριβώς 550 στάδια. Επίσης σχηματίζεται ισόπλευρο τρίγωνο μεταξύ Δελφών, Σμύρνης και Ιδαίου Άντρου Κρήτης. Ένα πολύ εντυπωσιακό οκτάκτινο αστέρι απόλυτης αρμονίας, με κέντρο τον Παρθενώνα, σχηματίζεται στον χάρτη από την γεωδαιτική σύνδεση Παρθενώνα-Πνύκας-Θησείου-Ολυμπείου.
Η επιφάνεια της γης, βρίθει από όλων των ειδών τις μαγνητικές δυνάμεις, που επηρεάζονται όπως οι παλίρροιες τα ουράνια σώματα, ειδικά από την Σελήνη. Αλλά αυτές οι δυνάμεις δεν είναι απλά μαγνητικές ή ηλεκτρικές. Το πιο σπουδαίο σε σχέση μ’ αυτές είναι ότι μπορούν να αλληλεπιδράσουν με τον ανθρώπινο νου. Αλλά και ο νους μπορεί να τις επηρεάσει, έτσι ώστε να «καταγράψουν» ισχυρά συναισθήματα (και αυτή η καταγραφή μερικές φορές είναι αυτό που λέμε «στοίχειωμα»). Είναι βέβαιο ότι οι αρχαίοι γνώριζαν τα μυστικά αυτών των δυνάμεων της Γης καθώς και πώς να τις μεταχειρίζονται. Τέτοιες φυσικές μορφές (όπως λόφοι, τούμπες ή βράχια) ή τεχνητές κατασκευές (όπως οι κολόνες των ναών) έκαναν διαθέσιμη την ενέργεια στα ανθρώπινα όντα και ίσως να δρούσαν ακόμη και ως ενισχυτές. Πολλά αρχιτεκτονικά μυστικά, κρύβουν πίσω τους αυτές τις αλήθειες. Το μεγάλο μυστικό σε σχέση μ’ αυτό, ήταν ο εντοπισμός της προέλευσης του εσωτερικού ρυθμού της παντοδύναμης αυτής ροής. Όπου υπάρχει μέρος στο οποίο γίνονται προσευχές και συγκεντρωμένες επιθυμίες κατευθυνόμενες προς αυτό, σχηματίζεται ένας ηλεκτρικός στρόβιλος που συγκεντρώνει στον εαυτό του μιά δύναμη. Αυτή η δύναμη μπορεί να γίνεται αισθητή και να χρησιμοποιηθεί από τον άνθρωπο. Ακόμη, πολλές από τις πέτρες και τα πηγάδια που βρίσκονται πάνω στα «κομβικά» σημεία, έχουν έντονες θεραπευτικές ιδιότητες.
Το βασικό μυστικό πίσω από όλα αυτά έχει να κάνει με μια συνδυασμένη συστηματική ανάλυση που θα προσπαθήσει να συσχετίσει: τα κανάλια των γεωμαγνητικών δυνάμεων και των «Τελλουρικών Ρευμάτων», με τα συστήματα στοών που είναι από κάτω τους, με τα «στρατηγικά» στρατιωτικά, πολιτικά, αρχαιολογικά, θρησκευτικά σημεία που βρίσκονται πάνω στους κόμβους που δημιουργούν τα «αιθερικά» και «υποχθόνια» αυτά κανάλια, με τους λεγόμενους «τόπους δύναμης», με σπήλαια που βρίσκονται εκεί, με κωδικά σημάδια θρησκευτικού-μυστικιστικού ή «τοπογραφικού» χαρακτήρα που βρίσκονται εκεί, με τις παραδόσεις της περιοχής, με τα τοπωνυμία της περιοχής, με τα μέρη που συμβαίνουν πολλά παράξενα φαινόμενα κάθε είδους, με τις εμφανίσεις παράξενων όντων σε τέτοια μέρη, με μέρη που βλέπει κάποιος επίμονα στα όνειρα του. Από την άλλη, η ίδια η γεωγραφία τις περισσότερες φορές σκιαγραφείται σύμφωνα με την οπτική και την εποπτεία του κάθε όντος. Τα ίδια τα όντα που κατοικούν μέσα στη γεωγραφία του κόσμου, κινούνται σύμφωνα με μία μυστική γεωγραφία που δεν συμπεριλαμβάνεται στους χάρτες. Τα πουλιά, τα έντομα και τα ζώα, κινούνται και μεταναστεύουν πάνω σε συγκεκριμένες γραμμές, ακολουθούν συγκεκριμένους αόρατους δρόμους και έχουν μια αντίληψη της γεωγραφίας τελείως άγνωστη για εμάς.
«Οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν σοφοί. Ήξεραν πού να χτίσουν τους χώρους λατρείας τους», συνήθιζε να απαντάει εκείνος. «Αυτοί είναι χώροι που συμβολίζουν κάτι πιο σπουδαίο από τον άνθρωπο», προσέθετε. Τόσα χρόνια μετά, δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ αν αυτή η όμορφη επεξήγηση, ήταν απλά απόρροια του τεράστιου θαυμασμού του παππού μου για τον ελληνικό πολιτισμό. Αλλά ο Μανόλο Φερνάντεζ, καθηγητής Ισπανικών και ερασιτέχνης λάτρης της αστρονομίας, μοιράζεται την ίδια άποψη με τον παππού μου – ότι η θέση των Ναών της Αρχαίας Ελλάδας δεν ήταν τυχαία. Η συντάκτρια του άρθρου του BBC, επιχειρεί να διερευνήσει το μυστήριο που περιβάλλει τους αρχαίους ναούς της Ελλάδας σε ό,τι αφορά την τοποθεσία τους. Αποτελούν αντανάκλαση των κινήσεων διαφόρων ουρανίων σωμάτων ή μήπως αντικατοπτρίζουν τα σύμβολα του ζωδιακού κύκλου, είναι τα δύο βασικά ερωτήματα που εξετάζονται. Οπως αφηγείται η συντάκτρια, συνάντησε για πρώτη φορά τον Φερνάντεζ, ανάμεσα στα αρχαία ερείπια του Παρθενώνα, κατά τη διάρκεια του κύματος καύσωνα, στα τέλη Ιουνίου. Περιτριγυρισμένος από τους επιβλητικούς κίονες δωρικού ρυθμού του Ναού, ο Φερνάντεζ ξεδίπλωσε έναν χάρτη της Ελλάδας. «Κοίτα εδώ στον χάρτη», μου είπε. «Ο Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, ο Ναός του Ηφαίστου στην Αθήνα και Ναός της Αφαίας Αθηνάς στην Αίγινα, σχηματίζουν ένα ισοσκελές τρίγωνο. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους Ναούς του Απόλλωνα στους Δελφούς, της Αφαίας Αθηνάς στην Αίγινα και του Παρθενώνα», συνέχισε.
Ο Φερνάντεζ είναι βέβαιος ότι τα τρίγωνα που σχηματίζουν οι αρχαιολογικοί χώροι αποτελούν αντανάκλαση των κινήσεων διαφόρων ουρανίων σωμάτων, όπως του ήλιου, του φεγγαριού ή των πλανητών και των άστρων, σε σχέση με την επιφάνεια της γης. Αυτή του η θεωρία συχνά τον οδηγεί στο Αστεροσκοπείο Αθηνών, όπου συμμετέχει σε παρατηρήσεις του ουρανού με τηλεσκόπιο. Εντός του θολωτού μαρμάρινου κτιρίου, το τηλεσκόπιο Δωρίδη προσφέρει σε επισκέπτες, όπως ο Φερνάντεζ, τη δυνατότητα παρακολούθησης του θαυμάσιου νυχτερινού ουρανού. Έχοντας παρατηρήσει το φεγγάρι, τον Κρόνο, τον Άρη και διάφορους αστερισμούς, μέσω του τηλεσκοπίου, υποστηρίζει σθεναρά ότι «οι Ναοί των Ελλήνων χτίστηκαν για να είναι σε ευθυγράμμιση οι κατοικημένες περιοχές της γης, με τους πλανήτες στον ουρανό». Η ιδέα του «τριγωνισμού του ελληνικού κόσμου» δεν είναι καινούργια, αλλά αποτελεί παράδειγμα της «ιερής γεωγραφίας» ή του πώς οι θρησκευτικοί χώροι λατρείας ήταν τοποθετημένοι, σύμφωνα με την αστρονομία ή τη μυθολογία. Στη δεκαετία του 1960, ο Ζαν Ρίτσερ, καθηγητής γαλλικής λογοτεχνίας -με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο συμβολισμό, τα εσωτεριστικά δόγματα και την ελληνική μυθολογία- στο Πανεπιστήμιο Sophia Antipolis της Νίκαιας, στη Γαλλία, περιέγραψε αυτή τη θεωρία ως «Μεγάλο Σχέδιο» που ενώνει τους αρχαιολογικούς χώρους τόσο μεταξύ τους όσο και με τον ουρανό. Φαντάστηκε την Ελλάδα χωρισμένη σε 12 τομείς που αντικατοπτρίζουν τα 12 σύμβολα του ζωδιακού κύκλου, με το ιερό του μαντείου των Δελφών να είναι ο ομφαλός της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Αλλά οι θεωρίες περί «ιερής γεωγραφίας», όπως και αυτή του Ρίτσερ, δεν κέρδισαν ποτέ τον σεβασμό που του άξιζαν από τις συμβατικές επιστήμες, μιας και δεν μπορούσαν ποτέ να αποδειχθούν. «Ας ξεκινήσουμε με την Ακρόπολη. Ποιος ναός χρησιμοποιήθηκε ως σημείο αναφοράς της Ακρόπολης; Ο κλασικός Παρθενώνας, ο αρχαϊκός Παρθενώνας, ο Ναός της Πολιάδος Αθηνάς ή ο Ναός της Αθηνάς Νίκης;» ρώτησε η Ευφροσύνη Μπούτσικα, λέκτορας κλασικής αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Κεντ, στο Ηνωμένο Βασίλειο και με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αρχαία ελληνική αστρονομία, μυθολογία και θρησκεία. «Αν μιλάμε για ακριβή γεωμετρικά σχήματα, όπως ένα ισοσκελές τρίγωνο, χρειαζόμαστε ακρίβεια μικρότερη του ενός μέτρου. Αυτοί οι ναοί έχουν απόσταση αρκετών μέτρων μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να έχεις την επιλογή να διαλέξεις αυτόν που δημιουργεί το πιο ακριβές ισοσκελές τρίγωνο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το σχήμα ήταν σημαντικό για τους Αρχαίους». Ο Γιώργος Πανταζής και η Ευαγγελία Λάμπρου, επίκουροι καθηγητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, χρησιμοποίησαν σύγχρονες γεωδαιτικές μεθόδους για να καθορίσουν τον αστρονομικό προσανατολισμό των αρχαίων ελληνικών ναών. Ανακάλυψαν μια εξαιρετικά συμμετρική τοποθέτηση μεταξύ του Παρθενώνα και του Ναού του Ηφαίστου. «Ο αστρονομικός προσανατολισμός των ναών έχει να κάνει με την ανατολή του ήλιου κατά τη μέρα εορτασμού του θεού, προς τιμήν του οποίου χτίστηκε ο ναός», είπε ο Πανταζής. «Οι πρώτες ακτίνες του ήλιου πρέπει να διαπεράσουν τον κεντρικό άξονα του ναού και να φωτίσουν το κεντρικό άγαλμα του εκάστοτε τιμώμενου θεού». Υπάρχει επίσης μια πληθώρα από άλλες μελέτες που επισημαίνουν ότι οι κλασικοί ναοί χτίστηκαν σε ευθυγράμμιση με τα άστρα. Ωστόσο, η εμφάνιση της επιστήμης της αρχαιοαστρονομίας, που μελετά της αστρονομικές γνώσεις των αρχαίων πολιτισμών και την εφαρμογή τους, αναμένεται να προσδώσει στον συσχετισμό μεταξύ της αστρονομίας και της θρησκείας ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Πηγή : https://www.kathimerini.gr/world/917340/to-mystirio-piso-apo-tin-topothesia-ton-naon-tis-archaias-elladas/
https://terrapapers.com/i-ieri-geografia/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου